yeni bir yıla göz kırparken

"Zaman; beni, bizi, onları, acılarımı, kederlerimi, sevinçlerimi kurutur. Seninkileri ve onlarınkileri de. Biz bizi sularız gözyaşlarımızla, yeşertiriz onları. Bir iki damla can suyu herşeyi geri getirir. Zamanı, mekanı, olayları... Bizde bizden parçalar götürüp getirmeye devam eder. Hiç yılmaz hep aynı oyunu prova eder, sahnelemeye vakit bulamadan bitip gideriz. Varlığımız yoklukla tanışır, sonsuzluğa ulaşır. Parçalanırız, kalbimiz kendi sesiyle irkilir, tereddüt eder, şaşırır. Düşüncelerle buluşmak ilk defa mantığa sarılmak ister. Sonra yine bildiğini okur, kanat açar, süzülür... Çok sürmez konar bir dala, sonsuz sessizliği tadar, zerrede cismini cisminde sonsuzluğu bulur. Susmak düşmüştür ona, yaşananların gerçeküstülüğüne tebessüm edip gerçekle tanışıklık etmiş boyun eğmiştir."

eskilerden

bir kaç ayın ve bir karmaşanın özeti...



durdum gözlerim avuçlarımda
boşlar bomboş
önümde engin deniz okyanus
ufuk çizgisinde koybolmuş hayallerim
yanı başımda
sağımda solumda iki duvar
cisminde dünyalar
dünyalarda o anlar gizli
bir uğultu kopup gelir kulaklarıma
anılarım arkamda
onlarca insan gitme demekte bana
önümde deniz arkamda ısrarcı davetler
geri gel dön
dönermiyim durdum bekliyorum
biriktimi giderim
avuçlarımda gözyaşlarım
gözyaşlarımda en kötülerim ve pişmanlıklarım
durdum bekliyorum
bir yunusun tebessümünü umarak
bir yunusun başlangıç olmasını düşleyerek
durmam giderim
en güzellerle dolu
keşkelerin keşkelerde kaldığı
bir yunus misali başlangıçla
sonsuza giderim durmam