Hep böyle parça pinçik miydik biz? Hep böyleydik de ezilen, ötekileşen bir omuz bulup sakinliyor muydu, herkes
mağduriyetini alıp ortak noktalardan o çeşitlilikte bir noktada yer buluyor
muydu kendine? Ve kitleler birbirine hem yakınıp ağlayacak omuz hem de siper
olabiliyor muydu?
Neden böyle parça pinçik olduk biz, neden herkes birbirinden
korkar oldu? Halk, ayrışmak yerine birleşmiyor muydu yıllarca, her maçta her yarışta
her bayramda her yeni yılda? Farklı şeylerden umut besleyip ayni şeylere sövmüyor
muydu on yıllarca?
Aşağılanan ve aşağılayan arasında,
zenginle fakirin ve alimle cahilin arasında milyonlar yok muydu gülüp geçecek, geçiştirecek?
Makul kelimesini unutalı ne çok zaman oldu. Yıllardır bir hapishane deneyini tecrübeliyoruz
sanki. Herkes rolüne adapte olmuş, perçinliyor güdülerini. Bazen 90’lara 80’lere
ve daha da öncelerine atıf yapılıyor, biz bugünlere nasıl atıflar yapacağız
acaba?
Yıllar geçecek ve herkesin refah ve özgür
olduğu bir dünyaya erecek miyiz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
İsim verin ki hakkınızda tonla teori üretüp kafayı yemeyeyim. Paylaşımcı olmaktanda çekinmeyin. Yemiyorum kimseyi.