Pazar, Ekim 12, 2008

Umudu olanın başı diktir...

En çok kime kırıldım bugüne dek, en çok kim yaktı canımı, kimin arkasında durmuş olmaktan utandım, kimle geçirdiğim zamandan pişmanlık duydum. Artık kafamı kurcalamasına izin vermiyorum bu soruların. Birinin kırdıklarını tamir etmek çok daha zor kırılanlar için üzülmek uzak durmaya çalışırken tam ortasında bulmak kendini... Artık daha az merhamet edicem, artık daha kırıcı olucam kırılmamak adına, artık daha az güven duyucam ama iyi olacak herşey. Kahkahalar yerine huzurlu tebessümler gizli gizli dökülen gözyaşları ve pişmanlıklar yerine çıkarılacak dersler olacak. Ama dedim ya her şey çok daha güzel olacak...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

İsim verin ki hakkınızda tonla teori üretüp kafayı yemeyeyim. Paylaşımcı olmaktanda çekinmeyin. Yemiyorum kimseyi.